Read De buitenkant van Meneer Jules by Diane Broeckhoven Online

de-buitenkant-van-meneer-jules

Als de bejaarde Alice de door haar man Jules gezette koffie ruikt, staat ze op.Dit ritueel herhaalt zich iedere dag. Tot ze hem op een ochtend levenloos aantreft in de sofa in de kamer - de koffie is nog niet helemaal doorgelopen. Terwijl Jules langzaam transformeert in een beeld dat uit marmer gehouwen lijkt, haalt ze herinneringen op en zegt ze dingen tegen hem die ze niAls de bejaarde Alice de door haar man Jules gezette koffie ruikt, staat ze op.Dit ritueel herhaalt zich iedere dag. Tot ze hem op een ochtend levenloos aantreft in de sofa in de kamer - de koffie is nog niet helemaal doorgelopen. Terwijl Jules langzaam transformeert in een beeld dat uit marmer gehouwen lijkt, haalt ze herinneringen op en zegt ze dingen tegen hem die ze niet eerder heeft kunnen of durven uitspreken. Als ze vervolgens in het reine moet komen met het verdriet en het gemis waarmee ze geconfronteerd wordt, raakt haar autistische buurjongen David op onverwachte wijze betrokken bij dat verwerkingsproces....

Title : De buitenkant van Meneer Jules
Author :
Rating :
ISBN : 9789044303360
Format Type : Hardcover
Number of Pages : 78 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

De buitenkant van Meneer Jules Reviews

  • Kelly Eeckhaut
    2018-12-20 11:34

    Ontroerend mooi. Puur en zacht, stil en troostend. Met zo veel liefde geschreven, voor de taal, voor het leven, voor de liefde zelf. Een pareltje. (de -tje enkel en alleen omdat het een dun boek is, niet omdat ik het boek wil 'verkleinen', want echt, zo schoon)

  • Caro
    2019-01-08 09:36

    Dankzij de bibcampagne Verborgen parels kon ik dit boek als gratis e-book lezen. Meteen mijn eerste e-book. En een parel is het! Fijngevoelig en heel bijzonder hoe Alice afscheid neemt van de overleden Jules. Wat mij betreft had dit boek dubbel zoveel pagina's mogen tellen. Ik had best nog wel wat meer willen weten over het leven van het koppel.

  • Tomáš Fojtik
    2019-01-15 10:29

    Je deset hodin ráno a já bloumám poloprázdným knihkupectvím. Mé nevyspalé, kocovinou ubité oči těkají z jedné knihy na druhou, myšlenky se toulají bůhví kde. Vlastně ani nevím, proč tu jsem, nechce se mi nic číst, po sérii severské krimi jsem si řekl, že si dám nějakou dobu čtecí pauzu. Znám se, dlouho to nevydržím.Vůbec nevím, jak se to stalo, ale o několik okamžiků později držím v ruce knížku s nenápadně strohou obálkou. O autorce, Diane Broeckhovenové, jsem v životě neslyšel. Ani nemohl, jak si ověřím později. Držím v ruce knížku, a vůbec nevím proč. Jmenuje se Ještě jeden den s panem Julem, a já, jako pokaždé, hledám anotaci.Po jejím přečtení se mi zrychluje dech. Není to doznívající alkoholovou nocí, kterou mám za sebou, ale příběhem, který na mne v knize čeká. Vypráví se tu příběh Alice a Julese – dvou manželů, kteří spolu žili padesát let. Za tu dobu si vytvořili řadu rituálů, ze kterých se skládají dny podzimu jejich života. A tak – když se Alice ráno probudí – ví, že bude cítit kávu, kterou pro ní Jules připravil. Dnes to je ale jiné. Probudí se, cítí kávu – ale Jules sedí v křesle. Bez života. Alice, místo toho, aby přivolala doktory, pohřební službu a jejich syna, zůstává s Julesem celý den v bytě, aby se s ním rozloučila, a řekla mu to, co mu za jeho života říct nestihla.Beru knihu do ruky a bez rozmýšlení odcházím platit. A pak do nejbližší kavárny, protože nechci se čtením čekat ani minutu. Je to útlá novelka, necelých sto stránek a vytištěna je velkým písmem – vím, že to budu mít za chvíli přečtené. Objednávám si hodně velké kafe a začínám číst.Na obálce “slibují” úsporný, úsečný styl. Nemám ten pocit. Možná to ale jen nevnímám, emocí je v příběhu tolik, že při prvním čtení nemám šanci vnímat autorčin styl psaní. Sedím nad půllitrovým kafem v prázdné kavárně u Václaváku a nic jiného pro mne v tuto dobu neexistuje. Jen slova, která budí něhu i smutek zároveň.Alice celý den mluví ke své právě zemřelé lásce, k parťákovi pro celý život – kterého milovala přes všechny zlé dny, kterými si museli projít. Vyčítá mu jeho úlety a vzpomíná na to krásné i smutné, co je potkalo. A snaží se vyrovnat s tím, že v jejím životě už vždycky bude chybět nerozdělitelná polovina – její Jules. Do příběhu pak vstupuje autistický syn sousedky, který si s Julesem chodil každé ráno hrát šachy. Sleduje, jak se Alice loučí se svou celoživotní oporou a pro Alici jeho přístup k celé situaci přináší nový úhel pohledu na to, co se stalo.A tak čtu a čtu. Dojímám se nad každou druhou stránkou, nad dalším minipříběhem. Je těžké se nedojímat, když vidíte obraz milující osoby, která právě přišla o nejdůležítější součást svého světa. Je těžké nedojímat se, když v náznacích vypráví příběh jejich života a když vidíte tu samou osobu náhle tak opuštěnou a smutnou.Dočetl jsem a knížku položil na stolek. Chtělo se mi hned teď, v této kavárně, začít křičet, že jsem objevil něco mimořádného, něco, co se hned tak nevidí. Ještě jeden den s panem Julem je rozsahem miniaturní knížka, ale svým příběhem, poselstvím a především tím, jak je napsaná, je obrovská a zásadní. Nad tím jsem přemýšlel cestou z kavárny domů. Nad tím, jak hrozně moc bych chtěl něco podobného prožít. Tu lásku, něhu a nerozlučnost.

  • fieke
    2019-01-12 04:10

    Dit boek las ik als tweede e-book met de app 'Verborgen parels'. Het boekje telt maar 58 bladzijden, dus je hebt het zo uit. Toch is dit een heel sterk verhaal, waarin emoties puur worden beschreven. Ook de schrijfwijze en het taalgebruik vond ik heel sterk. Ik ben benieuwd naar meer van deze schrijfster!

  • Haaike
    2019-01-07 04:20

    Mooi, ontroerend verhaaltje; een heel aangename kennismaking met Diane Broeckhoven.

  • Selin Seçen
    2018-12-27 07:34

    Flaman yazar Broeckhoven’ın 78 sayfalık bu kitabı ölümü salonun ortasına taşıyor. Ölümü bir bitiş değil; bir yönleniş, değerlendirme süreci, itiraflar dizisi gibi görmemizi istiyor. Ölüm kötü değil. Sorun ölene kadarki zamanda, bizde, sizde, ilişkileri yönetiş biçiminizde demek için bugüne kadar gördüğüm en orijinal yöntemlerinden birini kullanıyor. Bir sabah uyandığında, birbirine benzeyen yüzlerce günden birine gözünü açtığını zanneden Alice, aslında huysuz ve yaşlı kocası Jules’in ölümüne uyanmıştır. Salonda hayatını, hatıralarını, kırgınlıklarını, söylenmedik her şeyle birlikte bir put gibi otururken bulur.Yazının devamı için:http://www.benyazarsamolur.com/bay-ju...

  • Benedikte
    2019-01-13 05:16

    "Het leek haar zo vredig om op de drempel van de dood in een mistbank te verdwijnen (...) Ze vond het uitdoven van het leven op deze manier zelfs fantastisch. Het einde van een Franse film waarin de kleuren braken in een pastelkleurig vergezicht. Fin!"Klein, knap en geraffineerd boekje over een vrouw die haar echtgenoot op een ochtend dood aantreft in de sofa. Het moment waarop de onuitgesproken geheimen bovendrijven, en het vertrouwde plots niet zo aantrekkelijk lijkt als het dat altijd is geweest. Herkenbaar.Heel mooi.Heerlijk leesvoer.

  • elidesc
    2019-01-17 11:28

    Ik heb zo het gevoel dat ik het de komende maanden meermaals zal mogen zeggen. Bij deze dus: bedankt aan de Bib voor de Verborgen parels, dat zijn 15 gratis e-books in een iOS (en ook wel Android) app. En niet zomaar de minste boeken, want het bibliotheek-personeel én het brede publiek mocht stemmen en op die manier is de top 25 een selectie van 15 gratis e-books geworden. Waarvoor dank!Lees meer via http://elidesc.com/2015/11/08/de-buit....

  • prettybooks
    2019-01-03 11:10

    16/20Une journée pour dire adieu à l’homme qui a partagé sa vie, voilà le choix qu’Alice va faire. Une parenthèse étonnante, pas commune, et pourtant très touchante.Ma chronique : https://myprettybooks.wordpress.com/2...

  • Sarah
    2018-12-20 09:17

    Een kort maar krachtig boekje over verlies, gewoonten en mensen. Een auteur hoeft niet altijd spectaculaire verhaallijnen op te dissen om de lezer geboeid te houden. Mooi!

  • Ina
    2018-12-20 07:33

    Deze novelle zet het verhaal van 1 dag neer van Alice dat nog niet klaar is om haar man Jules onmiddellijk af te geven na zijn overleden en nog op haar manier afscheid wil nemen van haar man. Een klein boekje maar heel krachtig weergegeven en hoe de auteur aan de titel komt kan je ook in het boek terug vinden.

  • Caroline-Marnix Degeest-Vandenbroeke
    2019-01-08 03:31

    Mooi geschreven verhaal, met voor mij als achtergrond dat je nooit klaar bent op een geliefde af te geven....niet mijn gewoonte om,zo boeken te lezen , zijn te emotioneel voor mij..,

  • Eline
    2019-01-03 04:14

    NL. 3,5/5 - Oef, ik heb dit boek maar net kunnen uitlezen voor de Verborgen Parels mij kwam melden dat het nu 20 januari was en dat het gedaan was met die gratis boeken.De Buitenkant van Meneer Jules is een enorm kort boekje (140 pagina's op mijn GSM) waar ik op zich wel blij om was. Niet omdat het slecht geschreven is, in tegendeel, het taalgebruik van Broeckhoven beviel mij heel erg, maar omdat het een Nederlandstalig boek is in een genre dat mij eigenlijk niet ligt.De Buitenkant van Meneer Jules gaat over Alice die op ochtend haar man dood vindt en besluit om hem eerst de dingen te vertellen die ze nog nooit durfde vertellen (wat vrij weinig blijkt te zijn) en op haar gemak afscheid wil nemen vooraleer de begrafenisondernemer, haar zoon, familie,.... langskomen. Op zich vind ik dat een mooi idee, maar zo'n" dichtbij het echte leven" dingen in boeken doen mij meestal niet veel. Hier dus ook niet, ondanks het mooie taalgebruik en ondanks dat ik Alice wel een toffe vond, had ik ook niet veel emoties bij het boek. Ik zou het misschien toch nog wel eens willen herlezen, gewoon om mij nog eens in de schrijfstijl te dompelen.EN. 3,5/5 - I read this book via the Verborgen Parels app, an initiative by the Flemish libraries to make 20 hidden pearls of Dutch literature available to a broad public. I loved this idea, although I don't like reading on a phone, I still picked one book to read: De Buitenkant van Meneer Jules (translated as: A Day with Mr. Jules).A Day with Mr. Jules is the story of Alice, who one day wakes up and find her husband is dead. It's a short book about how Alice takes time to say goodbye to her husband and how she tells him everything she never dared telling him before. It's a quiet book and the way it's written makes everything feels soft and brittle, which I really liked. That being said I didn't really connect with the characters, I didn't feel much of their emotions. That might just be me, as this book is definitely not something I would pick up normally, but I would read it again, just because of the way it's written.

  • Leen
    2019-01-11 09:19

    Alice vindt op een ochtend haar echtgenoot Jules in de zetel - dood. Voor haar is dit hét moment om hun leven samen te overlopen, herinneringen op te halen en langzaamaan afscheid te nemen en haar vrijheid terug te winnen.Dit is een piepklein boekje - ik dacht eerst dat ik per ongeluk de dwarslezerversie vasthad, of zo, maar neen: het is gewoon een piepklein boekje. Dat op zich vond ik al geweldig want het past precies in mijn handtas :-)Hoewel het dus een erg kort verhaal is, blijft het wél hangen - en dat is iets, wat bij korte verhalen maar zelden lukt (voor mij). Bijna elke zin, elke schets, elke verzuchting is raak. De autistische buurjongen die elke dag komt schaken met meneer Jules, wordt gewoon zo heerlijk beschreven, en zorgt in het boek (en ook bij Alice) voor een bepaalde rust, een begrip dat er anders niet zou zijn geweest (want wie praat er nu twee dagen lang tegen het lijk van haar man).Een kort maar krachtig boekje, dat zijn plaatsje in mijn boekenkast meer dan verdiend heeft.

  • Nike
    2019-01-14 10:26

    Zo schoon! Je geliefde nog even bij je houden voor het hele circus dat met een overlijden gepaard gaat in gang schiet, lijkt me bijzonder deugddoend, troostend en helend.

  • Elisse
    2018-12-24 05:35

    Op een wip en een knip uit. Zo'n teder, mooi, gevoelig verhaal dat ik het iedereen kan aanraden. Zeker en vast een verborgen parel wat mij betreft.

  • Manuella
    2018-12-27 09:27

    Dit boekje moest ik lezen voor de leesclub. Het is een mooi en triestig verhaal over een vrouw die 's morgens haar man dood aantreft in de zetel nadat hij zoals elke morgen koffie klaarmaakte. Ze kan geen afscheid nemen en beleeft haar dag zoals ze normaal zou doen. Ze durft het nog niet aan de buitenwereld bekent maken omdat ze dan haar man voorgoed kwijt zal zijn. Ze gaat bij hem zitten en liggen en verteld dat ze al die jaren weet dat hij als jonge man verliefd was op iemand anders en dat zij daar eens stokje heeft voorgestoken. Ontroerend verhaal over afscheid nemen van een dierbare.

  • Reinhold
    2018-12-26 06:19

    Seit mehr als fünfzig Jahren verheiratet haben Alice und Jules ihr eigenes Ritual entwickelt. In bestimmten Eckpunkten läuft ihr Leben Tag täglich gleich ab, das ist auch gut so - denn es gibt ihnen Sicherheit. Auch dieser Wintertag beginnt wie jeder andere Tag der letzten Jahre, Jules steht auf um Kaffee zu kochen. Als Alice ihm aus dem Bett folgt, findet sie Jules tot auf dem Sofa sitzend. Von der Situation vollkommen überfordert, beschließt sie sich noch einen Tag Zeit zu geben um sich von Jules verabschieden zu können - erst morgen würde sie ihren Sohn benachrichtigen und die nötigen Schritte veranlassen. Damit beginnt eine Reise ins tiefste Innerste eines Menschen, in einer Grenzsituation. Das wahrhaft existenzialistische Thema wird vertieft, als David - ein autistischer Junge der drei Etagen tiefer wohnt - zu seiner täglichen Schachpartie kommt.Sprachlich ist der Niederländerin ein wirklich großartiges Werk gelungen. Trotz der absoluten Kürze des Buches, das gerade 92 Seiten aufzuweisen hat, schafft Diane Broeckhoven einen Text der das Gefühl vermittelt dieser Tag würde endlos sein. Die Zeit verrinnt - der Situation angemessen - extrem langsam. Der Roman der gerade auf der Gefühlsebene sehr dicht geschrieben ist, hinterlässt dennoch nicht den Eindruck klischeehaft zu sein, oder gar billig auf die Tränendrüse zu drücken. Alice reflektiert über ihr gemeinsames Leben und kehrt für den Leser ihr innerstes nach außen. Am Ende hat man den Eindruck, Alice sein ganzes Leben lang zu kennen und ihre Persönlichkeit zutiefst zu bewundern.Aus meiner Sicht kann ich das Buch nur uneingeschränkt empfehlen. Für mich steht es in einer Reihe mit Paulo Coelhos "Veronika beschließt zu sterben" oder auch Patrick Süskinds "Die Taube".

  • Deniz Balcı
    2019-01-11 06:23

    Ölüm anlarının romanlarda hızlıca geçmesi içimi rahatlatır aslında. Çünkü ölüme karşı gözümü kulağımı kapamak en doğal hakkımdır diye düşünürüm. Ancak bu novella buna izin vermiyor. Yıllarını birlikte geçirdiği kocasının, sabah kalktığında ölüsünü bulan bir kadının 24 saatlik dilimini aktarıyor. Hali ile kulağınızı kapayamayacağınız bir çok ayrıntı ile yüz göz oluyorsunuz.Benzer bir şey daha önce okumadığım için beğendim.

  • Mips
    2018-12-23 03:23

    Kwetsbaar verhaal over de bejaarde Alice die op een winterochtend haar man Jules dood aantreft in zijn zetel in de woonkamer en zichzelf de kans geeft om op haar eentje dit afscheid via herinneringen, mijmeringen,... voor zichzelf een plaats te geven. De inbreng van de autistische buurjongen David geeft het verhaal op ontroerende wijze een extra dimensie.

  • Hilde
    2019-01-15 07:14

    Wat een ontroerend mooi geschreven verhaal. Gaat over een vrouw die haar man 's morgens dood aantreft. Een hele dag wordt beschreven hoe ze ermee omgaat om hem los te laten en het aan de buitenwereld te vertellen.

  • Lalagè
    2019-01-11 08:10

    De Vlaamse schrijver Diane Broeckhoven heeft me op de eerste bladzijde al in haar greep, ze schrijft prachtig. De personages spreken erg tot mijn verbeelding.https://lalageleest.wordpress.com/201...

  • Madri
    2019-01-08 11:20

    Die buitekant van Meneer Jules is aangrypend in die eenvoud daarvan. Dit ondersoek hoe ons omgaan met dood en verlies, die eensaamheid daarvan, maar ook die vryheid wat dit bring. 'n "Klein" boekie met groot krag.

  • Guido
    2018-12-24 10:35

    'Een stil boek. Puur. Over ouder worden, sterven, treuren en hopen. Een troostrijk boek, ook. Schoon, sowieso.'... zo staat het op de cover van 'De buitenkant van Meneer Jules'. En dat klopt helemaal. Een pareltje van een novelle, en ook nog fraai vormgegeven door Uitgeverij Vrijdag. Mooi!

  • Luscinnia
    2019-01-07 11:36

    Traurig und schön. Seltsam und wehmütig. Und man bleibt zurück mit dem Kopf voller Gedanken und Fragen an sich selbst. Was hättest Du gemacht? Was hättest Du gesagt?

  • Jessica
    2018-12-27 09:17

    4,5/5

  • Nathalie Deschacht
    2019-01-03 08:30

    Wat een prachtig ontroerend verhaal. Konden we allemaal maar zo afscheid nemen van de mensen die ons dierbaar zijn.

  • Eveline
    2019-01-12 09:16

    Bijzondere novelle, mooi in zijn eenvoud.

  • Christina
    2019-01-15 11:25

    i loved that little story, saved me from a stressful week!

  • Iris De Bondt
    2018-12-21 10:36

    "Meneer Jules is weg, dit is de buitenkant van meneer Jules"De dag begon voor Alice net als alle andere. Ze geniet, zoals elke dag, nog even van haar warme bedje, terwijl haar man Jules het ontbijt klaarmaakt. Wanneer ze de geur van verse koffie ruikt, staat ze, zoals altijd, op. De tafel in de keuken is gedekt zoals anders, alleen zit Jules niet vandaag niet aan de keukentafel, zoals anders. Hij zit in de zetel, te kijken naar het landschap dat bedekt is onder een laag verse sneeuw. Ze gaat naast hem zitten. Pas talloze minuten later beseft ze dat Jules overleden is, terwijl zij nog lag te soezen in het warme bed.Overvallen door verdriet en gemis, wil Alice haar mann nog even bij zich houden. Ze wil hem nog niet moeten afgeven aan een begrafenisondernemer. Terwijl Jules steeds kouder wordt, haalt ze weemoedig herinneringen op en vertelt ze hem dingen die ze nooit eerder durfde te vertellen. Wanneer haar autistische buurjongen David onverwachts op bezoek komt, raakt hij betrokken bij Alices verwerkingsproces. Terwijl Alice bedelt om warmte bij haar koude, dode man, schuift de autistische David langzaam in zijn plaats. Een enscenering waar je kippenvel van krijgt.Diane Broeckhoven beschrijft de eerste dag van Alices rouwproces op een mooie en tedere manier. Het verhaal straalt een bijzondere warmte uit en maakt de lezer even heel stil. Het is ongelooflijk teder. Simpel. Zacht. En toch zo diepzinnig. Wondermooi. Breekbaar. Herkenbaar. Levensecht. Warm. Puur. Een boekje om te koesteren.